Magnitudinem aestheticam moralem, i.e. per libertatem legibus moralibus conformiter determinatam, quae possibilis est, §~181, deprehendo 1) in obiectis eorumque variis et consectariis, si citra detrimentum virtutis cogitari possunt pluribus, et caeteroquin eleganter, 2) in iisdem, si dictis modis cogitari possunt serius aut citius ad virtutem tandem consentientia, 3) in cogitationibus, si proportionari exaequarique suis obiectis et materiis ita possunt, ne quid detrimenti, 4) ut tandem certe nonnihil emolumenti capiat res virtutis bonorumque morum saluberrima, pulcerrima. §~177. Liceat hanc moralem magnitudinem aestheticam brevius dignitatem aestheticam dicere, et iam post §~115 videre, 2) Quid deceat, quid non, quo virtus, quo ferat error. §~22.