3) Quae non ipsa solum, sed et cum suis variis consectariisque satis multis pura mente cogitari possunt, etiam copiose, vivide e.c. §~22, licet impura mens possit in ipsis eorumque variis et consectariis simul non pauca virtuti inimica excogitare, e.g. si, Tityre, lentus in umbra Formosam resonare doces Amaryllida silvas. 4) quae morosae virtuti, vel etiam fucatae taedium afferunt, quando ab aliis cogitantur, innocentia, non sine suspicione invidiae: e.g. Mart. IX.~98: quod amamur, quodque probamur.