Haec Statiana Virgilii periphrasis in hac tumoris specie novam mihi modificationem revocat in mentem, quando tumidum cogitandi genus quasi obscurum, §~303, explicat per vere obscurum et simul asiatico, nescio quo, apparatu omnem sublimitatem opprimit. Si nauta, cui timenti procellam Caesar: Bono, ait, animo esto. Caesarem vehis, non intellexit Caesarem, de quo non pugnabo, quaeritur, an Lucani Caesarem intellexisse credibile sit, quando ille sane verbosus ad rectorem navis: l. V. Sperne minas, inquit, pelagi, ventoque furenti Trade sinum. Italiam si caelo auctore recusas, Me pete. Sola tibi causa haec est iusta timoris Vectorem non nosse tuum, quem numina nunquam Destituunt, de quo male tunc fortuna meretur, Quum post vota venit.
Ita Lucani Caesar verum in Caesarem adhuc per decem versus subobscure commentatur, et tamen succenset suo paene Caesari poeta non plura loquuto: