Magnitudo tandem aesthetica, §~177, hinc et dignitas, §~182, tam absolutae, quam relativae, §§~178, 185, erunt vel obiectivae (rerum, materiae), quatenus in obiectis et cogitandis ipsis est praecipua ratio, cur per pulcrum ingenium et pectus, S.~II, proportionata in magnitudine ac dignitate possint pingi, vel subiectivae (personae) possibilitates physicae potentiaeque certi hominis, etiam secundum quid et hypothetice tales, cum appetitionibus et decreto datam materiem, qua pote, qua fas est, in magnitudine et dignitate venuste sistendi ob oculos. Has posteriores dicamus magnanimitatem et gravitatem aestheticam. E.~§~489.