Nec excusare audeo hyperbolen Isocratis excedentem, qua 1) statim in exordio 2) orationis, non poenalis, 3) in qua veram Athenarum prae Spartis eminentiam in beneficiis Graeciae collatis promittebat ostendere, suo se gladio petens, et admonens auditorem contra se ipse, verbis tantam vim tribuit, ut possis iisdem et res magnas humiles efficere, et parvas magnitudine vestire, e.c. Quid enim, Sophista, proficies tale quid ausus verbis unice, nisi ut vel repas, vel tumeas?
Praeferamus hyperbolen Iuvenalis, cui quaedam, Sat. VI. Tot premit ordinibus, tot adhuc compagibus altum / Aedificat caput. Andromachen a fronte videbis, / Post minor est. Credas aliam, / breviorque videtur / Virgine Pygmaea nullis adiuta cothurnis.