Quo maior est aesthetice verorum, verisimilium, fictionum, fabularumque silva, per quam errare potest pulcre cogitaturus,
ne vagetur in eadem licenter, omnes potius sua peccata falsitate deturpantia visuros putet,
in eleganti talis ingenii pectorisque persona iam separatim attendi debet singulare Veritatis Studium,
quo nomine complecti liceat, non ingenium solum aptum, sed et multo labore exercitatum et adsuetum perspiciendis veritatibus aestheticologicis,
neque qualemcunque propensionem, sed firmum animi propositum inferendi suis meditationibus veritatem, quam admittant salva totius pulcritudine, maximam.
Hunc animi characterem, quoniam omnibus universim belle cogitandis necessarium iudico, §~22, dicamus Studium Veritatis Absolutum et, universale, §§~29, 45.