Si de possibilitate naturali cuiusdam obiecti quaeritur, §. 432. aut de morali latius dicta, §. 435. argumentis absolutam tantum confirmaturis, vel nullus, vel in umbra tantum locus est, §. 431, 880. Si de veritate morali cuiusdam obiecti quaeritur, §. 435. argumentis possibilitatem eiusdem moralem latius dictam §. 433. tantum confirmaturis vel nullus, vel in umbris unice locus est. §. 880. Si quaeritur unitas actionis, loci, temporis hypothetica, §. 439. argumentis unitatem generalium absolutam confirmaturis nullus, nisi forsan in umbris, locus est. §. 880. Si de veritate obiecti singulari, s. existentia quaeritur, argumentis veritatem generalium, sub quibus obiectum contineatur, unice confirmaturis, aut nullus, aut unicus in umbris, locus est. §. 440, 880. Si quaeritur, an aliquid sit strictissime verum, argumentis quamcunque possibilitatem eiusdem tantum, vel veritatem heterocosmicam declaraturis, aut nullus, aut umbra sola, locus est. §. 441, 880.