Neque moror graeculorum quorundam distinctionem inter circumcisam expositionem, i.e. syntomon, et brevem, quando illa supervacuis carens, i.e. vere et absolute brevis, §~160, haec definitur, ut quae possit aliquid ex necessariis desiderare, quoniam haec, nisi de verbis litigare iuverit, vitium est, §§~158, 159, nomine brevitatis, quae virtus est, §§~160, 167, prorsus indigna. Quint. l.c. Alias distinctionem inter concisum distincte ratiocinandi genus et syntomon ex una, ac brevitatem aestheticorum rotundam, §~166, relativam etiam, §~167, ex altera parte lubens concedo. §§~121, 122.