In eadem oratione Cicero de Inv. II.~51. iubet aliquas argumentationes tenuius, acutius et subtilius tractare, aliquos autem locos, e.g. facti atrocitatem augentes, et negantem malorum misereri oportere, ab accusatore, qui ostendat adversariorum calumniam cum indignatione, quique misericordiam captet cum conquestione, a defensore, tractari vult gravius, ornatius, et cum verbis, tum etiam sententiis excellentibus. Quis nescit soccum comoediae tenue, cothurnum tragoediae sublime cogitandi genus postulare? Interdum tamen et vocem comoedia tollit, Iratusque Chremes tumido delitigat ore, Et tragicus plerumque dolet sermone pedestri
Telephus aut Peleus, quum pauper et exsul uterque Proiicit ampullas et sesquipedalia verba, Si curat cor spectantis tetigisse querela. Hor.