Longinus videtur magnum, §~177, etiam relative tale, §~203, et in magnis eiusmodi maximum confundere, quando: ouden huparchei mega, ho to kataphronein esti mega, ait, S.~VII, exemplaque adducit generatim honores et dignitates, et quae habent polu to exothen prostragodoumenon, caussam inserens, quia sapienti nequeant videri bona eximia, quorum contemtus sit aureae mediocritatis, quaeque contemnentes, quando ea habere possunt, magis admiramur, quam iisdem fruentes, §~207. Quando porro characterem bonorum sublimium exhibet, si sint dia pantos apechonta kai pathe, quaeritur an huic maiori quicquam unquam certo subsumi possit. Si possit, erit illud sane non magnum, sed maximum, e.g. quando S.~VIII poscit, to sphodron kai enthousiastikon pathos, confer Senecam citatum, §~203.