Tenue cogitandi genus iam Ciceronem subtile vocare vidimus, §~233. et Quintilianus VIII.~3. expresse subtiliter et magnifice dicere ponit opposita. Quanquam id fiat ex alia significatione subtilium, quam qualem exhibet M.~§~576. tamen similitudo vocabulorum nonnihil forte contulit ad rerum etiam et acutiorum philosophi distinctionum, cum tenuibus et minime gravi cogitandi ratione confusionem. §~232. Non aspernatur tenue cogitandi genus omnem ornatum, sectatur potius non raro facetias et iocos, §~202, sed simpliciter honestos, §~231. Hic character, si quis alius, ipsam fert ludicram cogitandi rationem, qua, inter alia, mikra megalos efferas ironice. Ita videtur Horatius in illos ludere, qui primariam hypsos virtutem longas et magnas et sonoras voces quaerunt, quando Serm. I.~2 statim ab initio: Ambubaiarum collegia, pharmacopolae, Ohe! quam sesquipedalia verba! Sed perge, videbis simplicem tenuitatem.