Neque tamen in tenui cogitandi genere subtile palatum rerum gnari iudicis acutissimum aliquid subtilissimumque quaesiverit, partim quia tenuibus materiis, §~231. summam acuminis perspicaciaeque vim impendere parum abesset ab inani argutatione, M.~§~576. partim ipsa, quam veritas ipsa limatur in disputatione, subtilitas, vel prorsus non est horizontis aesthetici §~121. vel saltim moribus simpliciter honestis tantum et aesthetice conceptis non satis eleganter congrueret, §§~231, 228. In tenui simplicius vivendi ratione moris non est subtiliter magis, quam dilucide, dicere. §~213. Hoc significatu cogitationum elegans subtilitas, ne copiose quidem cogitandi rationi repugnans in temperatis potius, et ipsis arduis cogitationum characteribus quaerenda est, §~230.