Attenuatum cogitandi genus forsitan ex Ciceronis locis, ubi de tali dicendi genere loquitur, posset probari esse unum ex mediis characteribus sublatis et amplis cogitandi rationibus opponendum, si multus esse vellem in eruendis romanis cogitationum denominationibus, §~231. Quando Horatius: Rectius Iliacum carmen deducis in actus, e.c. videtur iam innuere epopoeian ipsis tragoediis ita grandiorem esse, ut res ex illa in hanc transumtae videantur attenuari. Hinc deductum simpliciter cogitandi genus utique depressum ad tenuitatem usque denotare videtur. Quale bucolicorum plerumque. Quum canerem reges et proelia, Cynthius aurem Vellit et admonuit: Pastorem Tityre, pingues Pascere oportet oves, deductum dicere carmen, §~155.
Agrestem tenui meditabor arundine musam. Virg. Te nostrae, Vare, myricae, §~180. Te nemus omne canet. Virg. ecl.~VI.~3. Quando autem Horatius, suamet vineta caedens, poetas, inquit: Nos lamentari non apparere labores, Nostros, et tenui deducta poemata filo. ep.~II.~1.~225. sine dubio voluit epos intelligi ex §~179.