Virtutes in tenui dicendi genere numerant, 1) vel proprietatem, vel puritatem, 2) perspicuitatem, 3) probabilitatem, 4) evidentiam aliqui. Alii has omnes omnium pulcre cogitandi characterum communes esse dotes recte dicunt, §~22. Proprietatem si ex mente priorum per absentiam troporum, et puritatem per absentiam ornatus, concipiamus, haec involvet illam pulcritudinem. Pari ratione perspicuitatem et probabilitatem, s. verisimilitudinem involvet evidentia, M.~§~531. Restarent itaque defectus ornatus et evidentia. Sed prior nec est virtus, nec est in omni cogitandi genere, quod tenue tamen est. §~247. Posterior ubique requiritur ex duplici titulo. §~22. Quid ergo restat huic characteri proprium? Utrumque non solum, modo recte intelligatur, sed et plura. cf. Cic. Or.~76-90.