Hinc necessitas studii mythologici non illius graeci romanique tantum,
sed omnium temporum et locorum, quorum fama, cabbala, traditiones dare poterunt regionem mundi poetici
alicui cogitanti certorum in gratiam de certo themate praesertim commendabilem, §~594.
Nec obiicias dissensus veterum in ipso hoc mundo poetarum,
si chaos eius primitivum a derivativo sensim illico mundo ac decore distinguas,
tecumque cogites difficultatem, in qua non ita longe tempore inter se distantes poetae quondam versabantur,
notum sibi reddendi vix ante se natum locupletatumve mundum poeticum, quae nunc omnis paene disparuit.
Probe perpendendum est argumentum Ovidii probans, quando iam in heterocosmica mergitur altius:
Quis hoc credat, nisi sit pro teste vetustas? Met. I, 400.
Cui consentit illud Virgilii de navibus in nymphas mutatis: Prisca fides facto, sed fama perennis.