Veritatem aestheticam S. XXVII. probe distinguens a falsitate aesthetica, S. XXVIII.
venustius exhibens in verisimilitudinibus, S. XXVIIII.
per fictiones varias, S. XXX, et ipsas aliquando poeticas, S. XXXI.
non sine fabulis: S. XXXII. quae narrat, fingit, immo fabulari censetur,
ubi probationibus indigent, si belle probat, S. XXXIII,
uti suum ubique veritatis studium, S. XXXIIII.
quamcunque sequatur verisimilitudinis speciem, S. XXXV.
tunc etiam, quando fit poeta, S. XXXVI. venuste prodit: erit ille,
Iudice me, non sordidus auctor / Naturae verique, §~104. Hor.