Iustus lucis et umbrae dispensator per pulcram meditationem II. singulis eius partibus tantum umbrae vel lucis affundet, quantum requiritur, ut principales minus principalium non obscurentur luce, sed umbra collustrentur. §. 666, 667. Haec est una ex principibus lucidae methodi regulis, quando ad huius tractationem deveniemus, uberius exponenda. §. 13. Nunc eiusdem generali quadam idea contenti sumus, secundum quam e. g. 1) partem aliquam ex principalibus si iustus, quem quaerimus, dispensator, pulcriori luce perfudit, iamque timendum est, ne fatigatus spectatoris oculus caliget hinc immediate traducendus ad aliam potiorem adhuc, adeoque, maiore splendore dignam; imitator naturae sciat prioris partis
<p>Aestibus in mediis, umbrosam exquirere vallem,</p>
<p>Sicubi magna Iovis antiquo robore quercus</p>
<p>Ingentis tendat ramos, aut sicubi nigrum</p>
<p>Ilicibus crebris sacra nemus accubet umbra,</p>
Georg. III. v. 330.
quia recreatus ipse cum suis ad novam lucem prodeat, §. 637. Aeneidos l. V. est hanc ob caussam interiecta umbra libris quarto et sexto. §. 634, 635.