2) Quo propius abest a parte totius suae meditationis primaria, hinc summam lucem postulante cautus imitator naturae, de quo loquimur, hoc magis umbra contrahit, quemadmodum minimas meridies habet, 3) si devenerit in eas partes, in quibus vel singularis dignitas magnanimiter, vel evidentior persuasio solidius, vel vehementior animi motus ardenter exprimendus est, sane, non perdet otium pingentibus tantum
Spargere humum foliis, inducere fontibus umbram,
§. 670, 677. ante quam autem ad has fortiores decertationes deventum est, aut, ubi pulcer ordo maioribus earum vocibus, veluti per concentus musicos, alicuius intervalli silentium imposuit §. 682. tunc ille meminit Veneris, §. 665.
<p>assuetae semper in umbra</p>
<p>Indulgere sibi, formamque augere colendo,</p>
Ov. Met. X. 534.