Fucum aestheticopracticum §. 707. non eum crassiorem nunc dissuadebimus, in quem invehitur Iuvenalis, sat. 2. quando
<p>Ultra Sauromatas fugere hinc libet, et glacialem</p>
<p>Oceanum, quoties aliquid de moribus audent,</p>
<p>Qui Curios simulant, et Bacchanalia vivunt,</p> §. 362.
Subtilior hic culpandus in cogitationibus fucus etiam eorum est, quorum forte nec mala mens, nec malus animus est, licet verioris beatitudinis non satis conscius. Quaeratur e. g. de vero felicitatis colore, quem naturalem et non fucatum explanet aestheticodogmaticus. Sequuntur tunc sui sapientis archetypum, et inde derivatas cogitandi loquendive formulas, Stoici quae dum mordicus tenent, neque sibi evelli ex ore vel animo volunt: horridiores evadunt, asperiores, duriores et oratione, et moribus, et ipsa cogitandi ratione. Cic. de fin. IIII. 78. Hinc in eorum picturas boni, mali, virtutis, beatitudinis, felicitatis fucus inducitur nimis austerus. §. 704.