Hoc genere antiqui iam ante Isocratem delectabantur, et maxime Gorgias. Cic. or. 167. Antithetis delectabantur, sed non male locatis, non anxie corractis, non recoctis sexcenties, quorum cautus imitator esto, non simia. Quod si quis parce et quum res poscet, utetur, velut adsperso quodam condimento, iucundior erit. At, qui nimium affectaverit, ipsam illam gratiam varietatis amittet. Quemadmodum illustrantes omnes figurae, sic antitheses secretae et extra vulgarem usum positae, ideoque magis nobiles, ut novitate aurem excitant, ita copia satiant, nec se obvias fuisse dicenti, sed conquisitas, et ex omnibus latebris extractas congestasque declarant. Quint. VIII. 3. Fabius hoc ipso capite mentionem etiam antitheti iniicit, quod contrapositum dicit, et ab aliis nominari contentionem. De quo praesertim verum est eius, quod iam legimus, iudicium, et tunc maxime, quando simul idem figura quaedam dictionis comitatur vocabulorum vel similitudine, vel repetitione, vel transpositione. §. 26.