Durat adhuc allegoria, §. 801. metonymiae contentorum phaenomenorum rusticorum pro continente tempore, §. 794. et tamen accedit per metalepsin antonomasia descendens, quando Thestylis pro quavis muliere rustica ponitur, §. 798. Quum homo, dum calet, devorandus censetur, §. 795. metonymiae possessoris pro re, quam habet, per metalepsin additur altera, qua phaenomena corporis in anima simultaneis solent substitui. Iupiter §. 141. pro vento est metalepsis ex metonymia dei pro re, cui praeest, et ex synecdoche generis superioris pro inferiori, concrescens. Praesit enim aeri iam Iupiter, non Iuno, non tamen aerem generatim, sed aerem vehementius commotum indicare poeta voluit. Pari ratione fax in hoc Catulli loco dictus est per metalepsin metaphoram et synecdochen partis pro toto comprehendentem.