Aestheticodogmatica confirmaturus quum satisfaciat officio, nunc suo, licet non adscendat ultra verisimilitudinem dogmaticam, §. 577. dilucide propinandam, §. 839. non est generatim, cur abstineat a commemorandis, vel etiam in aliquo nitore sistendis argumentis persuasoriis logice forsan dubiis aut improbabilibus, probabilibus tamen aesthetice, vel ab ipso commode ad hanc probabilitatem evehendis, §. 486. Genus cogitandi strictius aesthetico-historicum studiosum veri ac solidi nec patietur sua confirmaturum vel intra possibilitatum quarumcunque rationes, §. 881. vel intra nitide pingendam aliquam poeticam verisimilitudinem subsistere, §. 880, nec ad rationales credibilitatis, auctoritatis testium, interpretationis locorum ambiguorum, diiudicationis contradictionum apparentium, geographiae, chronologiae, genealogiae, e. c. calculos et discussiones assurgere, §. 580, 583. Hinc historicorum, venustae simul soliditati, §. 839. ac logicae criticorum accurationi litare volentium, tot prodromi, notae, marginalia, appendices, e. c. §. 584, 847.