Confirmaturus habeat argumenta persuasionis satis multa: non sufficit inde frivola, nec quaesitam verisimilitudinem promittentia reiicere: cogitandorum explicite cuiusvis satis etiam pro dignitate lucis, vividitatis, et claritatis affundendum est extensivae, §. 618. quo collustrentur ipsae res, quae ad persuadendum adhibentur, ea potissimum parte sui, latere, vel facie, quae NERVUM PROBANDI contineat, necessitatem positis his admittendi simul veritatem confirmandi, §. 855, 839. Hinc coordinatarum etiam rationum, §. 878. nec ineptarum ob §. 879-884. si plures in hyle persuasurorum argumentorum adhuc supersint, quam ut quaevis per brevitatem rotundam satis luci suae possit exponi: praestat aliquas earundem aesthetice firmiores in omni suo naturali nitore proferre, §. 625, 622. ne neglectis quidem veris coloribus, §. 688. vel floridissimis, §. 693. ad non mediocrem usque, si fieri potest, thaumaturgiam, §. 808. quam omnibus nimium cumulatis, singulis punctim et concisim, aut tamen iusto brevius, expositis obruere forsan et obtundere lectores e. c. primarios, non vere persuadere. §. 839, 634.