De eadem relativa, §~185, tantum intelligendus est Cicero, quando Off. l.~I.~130 pulcritudinis duo genera constituit, quorum in altero venustas sit, in altero dignitas, venustatem muliebrem ducens, dignitatem virilem. Nam et ipse poscit in oratoris perfecti vultu, ne dignitatem solum sed etiam venustatem afferat, Or.~60, et dignitati, Fam. X. ep.~6, sane non venustatem, sed deformitatem opponit. Est et matronis sua dignitas et praecisius, uti ICtum decet, §~15, Ulp. de senator.: Maior dignitas est in sexu virili. Interim pace Ciceronis et auctoritate, licebit omnia, quibus omnino deest dignitas, etiam absoluta, deformia dicere, §§~185, 177, et in vera, mascula praesertim pulcritudine, e.g. actionis, ad venustatem in primis dignitatem poscere, de Or. l.~I.~142, et statuere deformari rem personamque detrahendo spoliandoque dignitatem. Or. pro Caelio 3.