Unitatem materiarum suarum et absolutam et hypotheticam, sola metaphysicorum ratione perspiciendam parum curat aestheticus, admodum securus eadem insuper habita, se non male exceptum iri, quasi aesthetice falsa cogitaverit, a iudice competente.
Si laeserit autem eam unitatem, ipsius etiam loci tantum vel temporis, quam fert simul in oculis analogon rationis, §~439. non sine pudore ad illum relegatur aestheticae falsitatis reus, §~445. Qui variare volens rem prodigialiter unam Delphinum silvis appingit, fluctibus aprum.