Si rerum obscuritatem interpreteris vel eam absolutam solis chimaeris, somniis obiectivis, figmentis utopicis ac eorum interpretamentis propriam, vel istarum rerum, quas intuitu generis humani adeo
Caliginosa nocte premit deus,
ut earum quicquam ne probabili quidem aestheticis ratione possimus hariolari, ut eas ne tractaturus quidem de iisdem vel intellexerit, vel dilucide saltim animo perceperit unquam: si Platonem in Timaeo, saltim aliquando, res eiusmodi pictum ire concesseris, vel alia via vitabilem rerum obscuritatem incurrere, §. 646. hanc ob caussam obscurus non est sine reprehensione, §. 638. nequicquam obscuritate rerum excusatus, §. 639, 647-649. Nam pessima sunt αἰνίγματα, h. e. quae verbis aperta occulto sensu sunt. Quint. VIII. 2.