Utrumque colorum aestheticorum genus vel pingitur in rebus naturalibus, quatenus a moralibus distinguuntur, vel in moralibus deprehenditur. Horum verus ac naturalis color dabit tertiam ἤθους speciem, §. 195, 495. qua moratum cogitandi genus, §. 226. moribus characteribusque personarum, actionum, e. c. moralibus non dilucide solum exprimendis sufficiat, sed cuilibet etiam ex his eum locum, eum tonum, id lucis et umbrae temperamentum, eum colorem tribuere noverit, qui decet, §. 195. Ita primum apparenti cuiusdam virtutis personae convenient austeri colores et genus cogitandi horridulum, omnis virtutis decor verus ac naturalis, at interior colores et genus cogitandi floridum admittit. Primum apparenti vitiorum quorundam laruae colores floridi laetumque cogitandi genus ac collustratum conveniunt; omnium vitiorum internae turpitudini colores austeri genusque cogitandi subfuscum, §. 676, 694.