Veniamus ad aliquas colorum oppositique coloribus fuci species, exempli gratia. I. A Cicerone desideratur in caeternis oratoribus urbanitate quadam colorata oratio. Quaesitusque: Quis est ille tandem urbanitatis color? Nescio, inquit, tantum esse quendam scio. Id tu, Brute, intelliges, quum in Galliam veneris. - In vocibus nostrorum oratorum recinit quoddam et resonat urbanius. Nec hoc in oratoribus modo apparet, sed etiam in caeteris. de cl. orat. 170. An hic est color idem illud, nescio quid, quod nunc Galli suis solis quidam tribuunt, externis denegant? Fucum illius similem ostendit Catulli Suffenus,
<p>Homo venustus, et dicax, et urbanus,</p>
<p>qui modo scurra,</p>
<p>Aut si quid hac re tritius, videbatur.</p>
Idem miram fucorum et apertae foeditatis miscelam exhibet; in poematibus quando
<p>bellus ille et urbanus</p>
<p>Suffenus, unus caprimulgus ac fossor</p>
<p>Rursus videtur. Tantum abhorret ac mutat.</p>