Quanto rectius hic, qui nil molitur inepte, Crassus §. 809. qui nihil inauditi promittit, et eo ipso, quum dudum cognita tantum revocaturus in animum videri vult, tecte studio novitatis arrepit, impetraturus, ut quae forte iam noveris, ea audias lubenter, quoniam promissa sint; quae minus noveris, eaque ratione, qua proferuntur, nunquam antea conceperas, eo percipias nunc lubentius, quoniam nova deprehendis oblata inopinato; simulque vere tibi nova tibi recludens modeste dissimulat auditoris ignorantiam. Thaumaturgia aesthetica, sed sobria, consentit cum illo:
Non satis est dixisse: Ego mira poemata pango.
Hinc nec ubique laborat in eum admirationis gradum coniicere, quo vel
Obstupui, steteruntque comae, vox faucibus haesit,
vel blandior animum extra se rapit ecstasis, qualem ex Catullo vidimus, §. 87. Ad quantamcunque suis novitatem, et huius proportionatum intuitum, aliquantulum saltim, admirationis, quodque sollicitationem ad mirandum malis forte dicere, quam ipsum mirari, procurandum iuvabit.